Donderdag 8 december Raket Jonge Kind

Vandaag zijn we de dag weer gestart met hard te werken aan onze Smart Games. De meeste kinderen zijn ongeveer op de helft van het opgavenboekje, en hier en daar beginnen ze ‘het spel toch eigenlijk niet zo leuk te vinden’. We verzinnen manieren om toch door te zetten. Soms vragen we een hint, dan weer slaan we een lastige opgave over om er later weer even met een frisse blik naar te kijken. Ook bespreekt de juf met ons welke manieren (strategieën) handig zijn bij het oplossen van een (moeilijke) opgave.
We begonnen in de kring en kregen van de juf daarna de opdracht om verder te werken aan onze droomplaneet. De opdracht luidde dit keer: maak een beschrijving (in de vorm van een boekje) voor bij je poster. Beschrijf wie de inwoners van jouw planeet zijn. We kregen een aantal hulpvragen van de juf zoals: hoe communiceren de bewoners van jouw planeet? Kunnen ze ook dingen uitvinden? Wat eten ze, en hoe komen ze aan dat eten? De kinderen verzonnen er nog vragen bij, zoals: als ze iets breken, wie maakt het dan? De juf benadrukte dat het hierbij ook weer heel belangrijk is om goed te overleggen over de taakverdeling. Onze boekjes schieten al erg op. Het lijkt wel een museum in de klas: de posters zijn af, en de boekjes hangen we erbij als we klaar zijn. Zo kunnen onze vaders en moeders de uitleg bij onze poster lezen als ze in de klas komen.

Tijdens het eten en drinken keken we het jeugdjournaal. Hierbij riep een item over ‘elektrische auto’s’ nogal wat vragen op, want: die auto’s zijn toch heel duur, dus het is heel dom om ze te kopen. We spraken met elkaar over zuinige auto’s, het milieu, en over duurzaamheid. Het jeugdjournaal behandelde verder nog een item over koolmonoxidevergiftiging. Er werd gelukkig ook uitgelegd hoe je dit kunt voorkomen. Dit onderwerp riep nogal wat vragen op, vandaar dat we er klassikaal over hebben nagepraat en hebben nagedacht over manieren om koolmonoxidevergiftiging te voorkomen.

Bij de bouwopdracht van vandaag kreeg ieder tweetal twee pionnen waartussen we een (stevige!) brug moesten bouwen. Onder de brug was water. Sommige leerlingen bouwden de ruimte onder de brug helemaal dicht. We dachten na over stevige constructies waarbij er toch voldoende ruimte onder de brug overblijft voor schepen die eronderdoor varen.

Na het bouwen hadden we het vak filosofie. We filosofeerden aan de hand van ‘praatplaatjes’ over de vraag ‘wat is zielig’? Eerst bespraken we met elkaar wat we eigenlijk doen met filosofie. Pepijn zei heel mooi: we vertellen wat we denken en er is geen goed of fout antwoord. We bekeken verschillende kaartjes waarbij we overlegden of we de mensen of dieren op het plaatje ‘zielig’ of ‘niet zielig’ vonden. Zo was daar een moeder die het heel druk had, een ijsbeer op het strand, een vis op het droge, een verdrietig kind, een paardenbloem die geplukt is, iemand die een bekeuring krijgt, ook was er een kaartje waarop stond ‘iets moeten leren’. We vonden vooral de gekooide dieren en de dieren die niet op de goede plek leefden erg zielig. ‘Iets moeten leren’ vonden we eigenlijk alleen maar goed. Bij het verdrietige kind twijfelden we, want ‘waarom huilt hij?’ ‘Wil hij gewoon zijn zin krijgen, of aandacht hebben, of heeft hij pijn?’ (Florijan). Het ligt er dus maar net aan waarom hij huilt. We vonden het huilende kind zielig als hij pijn of verdriet heeft. Zo behandelden we alle kaartjes en concludeerden we: we zijn het roerend met elkaar eens als het gaat over dierenleed. Dat vonden we allemaal zielig. Vooral als het dier ook echt geen schijn van kans maakt om te overleven (de vis op het droge). Over de andere kaartjes werden we het niet helemaal eens, maar daarover wisselden we van gedachten. Het was een leerzame les, het is goed om met elkaar na te denken over een denkvraag, en om een situatie van alle kanten te bekijken met elkaar.
Aan het einde van de ochtend werkten we nog even aan ons boekje. Volgende week gaan we hiermee verder, tot dan!